Polacy, którzy przyjeżdżają na Litwę, często kierują swoje kroki na wileński cmentarz na Rossie. Ma on unikalny, zabytkowy charakter. Jaka jest geneza oryginalnej nazwy cmentarza? Być może ma ona związek z nazwiskiem arystokracji, do której wcześniej należała ziemia, wchodząca dzisiaj w skład metropolii. Z kolei według innej interpretacji określenie to pochodzi od pogańskiego święta Rossy. Cmentarz powstał w 1769 roku, w połowie XIX wieku wzniesiono murowaną kaplicę w stylu neogotyckim, później zbudowano także dzwonnicę.

Na cmentarzu pochowani są wielcy Polacy. Spoczywa na nim uznany działacz emigracyjny oraz historyk Joachim Lelewel. Na Rossie znajduje się grób Marii Piłsudskiej, w którym pochowano także serce jej męża, Józefa Piłsudskiego (ciało marszałka zostało złożone na Wawelu, w krypcie św. Leonarda). Nekropolia ma charakter patriotyczny również z tego powodu, że jej część stanowi cmentarz wojskowy, na którym leżą polscy żołnierze. Znajdują się wśród nich zarówno polegli podczas wojny polsko-­bolszewickiej, żołnierze broniący kraju w 1939 roku, jak i członkowie Armii Krajowej. Warto wiedzieć, że w okresie powojennym komuniści zakazali wstępu na cmentarz na Rossie. Na wileńskiej nekropolii znajdują się także groby osób zasłużonych dla narodu litewskiego, jak np. twórca niepodległej Litwy Jonas Basanawiczius.