Co stanowi o wyjątkowości położonej we wschodnich Węgrzech (w pobliżu granicy z Ukrainą) nekropolii w Szatmarcseke? Otóż na owym cmentarzu znajdują się niezwykle charakterystyczne nagrobki.

Mają one formę długich, stojących czółen, które częściowo są zakopane. Najstarsze zachowane dotąd groby powstały w XVIII wieku, warto jednak wiedzieć, że ich historia jest znacznie starsza. Już ludy ugrofińskie (których potomkami są Węgrzy) miały w zwyczaju chować osoby zmarłe w łodziach. Praktyki te zapoczątkowane zostały na Syberii, skąd przeniesiono je na tereny współczesnych Węgier. Łodzie stanowiły symbol wędrówki dusz do świata zmarłych.

Na cmentarzu w Szatmarcseke znajduje się ponad sześćset tego rodzaju nagrobków. To, w jaki sposób zostały wykonane nacięcia, informuje nas m.in. o pozycji społecznej zmarłego. Kształt nagrobków wskazuje na to, jakiej płci była pochowana osoba.

Ponadto przy wejściu możemy zobaczyć płaskorzeźbę przedstawiającą mapę świata. Co oznacza ten obiekt? Otóż jest on hołdem dla wszystkich Węgrów, którzy mieszkają daleko od swojego ojczystego kraju.

Warto też wiedzieć, że na cmentarzu znajdziemy klasycystyczny, marmurowy grób żyjącego na przełomie XVIII i XIX wieku poety Ferenca Kölcseyiego, autora węgierskiego hymnu państwowego.