Każdy człowiek, nawet najskromniejszy, zostawia ślad po sobie, jego życie zahacza o przeszłość i sięga w przyszłość

Ludzie żyją tak długo, jak długo inni pielęgnują pamięć o nich myśląc i kochając.

Leć lekka duszo, ruszaj w podróż dziwną,

leć ku morzu znaczeń, boś perłą jest cenną.

Był moim Południem, Wschodem i Zachodem,
Był jako dzień pracy i niedzielny oddech,
Jak zenit i północ. On był pieśnią mą.
Miłość zaś trwa na wieki: w tych słowach tkwił błąd.

Przyjdzie do mnie milcząca,

Blada i bezcielesna,

Śmierć, moja śmierć…

Czemu ty się, zła godzino,

z niepotrzebnym mieszasz lękiem?

Jesteś – a więc musisz minąć.

Miniesz – a więc to jest piękne.

Lecz chociaż błądzisz, milczący i niemy,

Pośród wieczności tajemniczych polan,

Przez całe życie szukać Cię będziemy,

Aby przytulić się do Twoich kolan.

Nie czekajcie, ja nie wrócę. Nie spieszcie się, ja poczekam

Spieszmy się kochać ludzi. Tak szybko odchodzą