Największą nekropolią w Polsce i trzecią największą w Europie jest szczeciński Cmentarz Centralny. O wyjątkowości tego miejsca świadczy jednak nie tylko jego wielkość. Otóż na cmentarzu znajduje się niezwykły gaj urnowy. Jego projekt wykonał na początku XX wieku dyrektor nekropolii Georg Hannig. W niegdysiejszym wyrobisku żwirowni wykopany został wówczas basen (o średnicy 32 metrów), wokół niego zaś znalazły się kwatery.

Wytyczono ścieżki i zbudowana została fontanna oraz most nad wąwozem. Pionowe, podłużne nagrobki rozmieszczono w nieregularny sposób w zagajniku. Po 1911 roku zaczęły powstawać groby urnowe (wtedy właśnie zalegalizowano kremację). Rok wcześniej model gaju urnowego został zaprezentowany na wystawie sztuki cmentarnej w Brukseli.

Po II wojnie światowej na zaniedbanym cmentarzu zaczęła rozprzestrzeniać się w sposób niekontrolowany roślinność. Cmentarz, zniszczony, stracił swój dawny charakter. W latach 60. utworzono kwaterę zasłużonych (wokół basenu).

W ostatnich latach gaj urnowy poddano rewaloryzacji. Na jego terenie powstało także lapidarium. Znajdują się w nim zabytkowe płyty i stele, których wcześniej pozbyto się z innych części nekropolii. Uznano, że warto zgromadzić je w jednym miejscu. Dzięki temu gaj urnowy nabrał jeszcze bardziej niepowtarzalnego charakteru.