Epitafium to krótki tekst umieszczony na nagrobku, który ma na celu w godny sposób upamiętnić osobę zmarłą. Napis może mieć charakter uniwersalny, nic jednak nie stoi na przeszkodzie, żeby zdecydować się na formułę, która odnosi się np. do zawodu albo dokonań zmarłego.

Wiele osób ceni znaną maksymę: „Niech ci ziemia lekką będzie”. Epitafium to znajdowało się na rzymskich nagrobkach – przytoczył je poeta Marcjalis w swoich „Epigramach”.

Niezmiennie dużym uznaniem cieszą się słowa napisane przez księdza Jana Twardowskiego: „Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą” z wiersza „Spieszmy się”.

Ponadczasowy charakter ma sentencja Horacego znajdująca się w trzeciej części jego „Pieśni”: „Non omnis moriar”, czyli „Nie wszystek umrę” (zarówno polska, jak i łacińska wersja może widnieć na nagrobku).

Piękną strofę napisała polska poetka Maria Konopnicka: „Groby wy nasze, ojczyste groby / Wy życia pełne mogiły / Wy nie ołtarzem próżnej żałoby / Lecz twierdzą siły”.

Charakter sentencji nagrobnej ma fragment wiersza Czesława Miłosza: „Jest taka cierpienia granica, za którą się uśmiech pogodny zaczyna”.

Autorem zdania, które może posłużyć jako epitafium, jest również wielki południowoamerykański pisarz Gabriel Garcia Marquez: „Być może dla świata jesteś tylko człowiekiem, ale dla niektórych ludzi jesteś całym światem.”